Hiç öyle bir romana başladınız mı ki, gözleriniz kurumasına rağmen “sadece bir bölüm daha” diyerek saatlerce okumaya devam ettiniz?

İşte buna hikaye temposu denir. Hikayelerin ritmini anlamak, ister yazıyor olun ister sadece okuyucu olun, oyun değiştirici bir yetenektir.

Ben bunu kahveyle geçen sayısız geç gece ve deneme-yanılma yoluyla öğrendim. Şimdi öğrendiklerimi sizinle paylaşayım:

Güçlü başla, yavaş değil

Okuyucuyu ilk birkaç sayfada yakalayamazsanız, muhtemelen elden kayıp gider. İlk bölümde araba kovalamacası olmasına gerek yok; ama merak uyandıracak bir şey olmalı.

• Bir gizem

• Gerilim dolu bir an

• Kaş kaldıracak bir cümle

Ben genellikle ilk sahneyi film fragmanı gibi yazmaya çalışıyorum kısa, keskin ve biraz dramatik.

Tempo çeşitlendirin

Her bölüm aynı hızda olmamalı. Ama tüm kitap yavaş düşüncelerle doluysa, okuyucular kaydırarak geçmeye başlar. En iyi romanlar, hızlı sahneler (diyalog, aksiyon, sürprizler) ile yavaş anlar (düşünce, betimleme, içsel refleksiyon) arasında geçiş yapar.

Düşünün, hikaye de nefes alıyor gibi:

• Hızlı, yavaş

• Süratli, durağan

Hikayenize nefes aldırın.

Kısa sahneler = hız takviyesi

Sevdiğim bir taktik: kısa paragraflar ve etkili sahneler. Özellikle büyük bir olayın öncesinde bu yöntem çok işe yarıyor. Basit kelimeler bile olsa, biçim okuyucuya aciliyet duygusu verir. Okuyucu duramaz, sayfaları hızla çevirmeye başlar.

Büyük anlara alan açın

Tam tersi, duygusal veya anlamlı bir sahne geldiğinde yavaşlayın. Ona ağırlık verin, okuyucunun hissetmesini sağlayın.

• Uzun betimlemeler

• Sessiz, derin diyaloğlar

• İçsel yansımalar

Hızlı ve yavaş arasındaki bu kontrast, işte hikayenin ritmi.

Gereksizleri kesin

Bir sahne hikayeyi ilerletmiyor veya karakter hakkında yeni bir şey göstermiyorsa, muhtemelen gitmeli. Ben daha önce tüm bölümleri bile kesmek zorunda kaldım acı ama gerekli. Temiz yazı = temiz ritim. Hikayeyi kelime sayısı için uzatmayın.

Müziğe benziyor

Yazmayı bir şarkı bestelemek gibi düşünün. Bazı bölümler yüksek ve hızlı, bazıları yumuşak ve yavaş. Önemli olan akış. İşte sayfa çevirmeyi durduramamanın sırrı bu.

Hikaye temposunu konuşalım

Yazarlar hikayenizi akıcı tutmak için hangi taktikleri kullanıyorsunuz? Okuyucular bırakamadığınız bir kitap var mı, neden? Yorumlarda paylaşın, hikayeleri unutulmaz yapan şeyleri konuşalım!

Unutmayın, mükemmel tempo hızla ilgili değil; hisle ilgilidir. Hikayenize nefes aldırın, koşmasına izin verin, duraklatın, zıplatın. İşte o zaman sihir gerçekleşir.